Przedstawienie bohaterów w Świętoszku Moliera




Wypowiedź na temat:Przedstawienie bohaterów w Świętoszku Moliera.

Komediopisarz Molier rozsławił teatr i dramat francuski za panowania króla Ludwika XIV czyli w XVII wieku. Spośród 30 jego sztuk najbardziej znane są „Skąpiec” i „Świętoszek”. Molier był świetnym obserwatorem ludzkich ułomności i przedstawił je z głęboką psychologiczną. Portretuje swoich bohaterów na tle określonego środowiska obyczajów i kultury. Mimo to, iż te utwory osadzone są w konkretnej rzeczywistości to zawierają prawdy ogólnoludzkie, ponadczasowe i uniwersalne. Komedia „Świętoszek” pokazuje środowisko mieszczańskie, w którym zarysowują się różne poglądy, postawy i przekonania ale centralnym problemem staje się hipokryzja, żerowanie na ludzkiej naiwności. Rzecz dzieje się w rodzinie Orgona manipulowanego przez Świętoszka czyli Tartufa, człowieka niemoralnego, fałszywego i podstępnego. Ten jak się na końcu okazuje przestępca wkrada się w łaski Orgona za sprawą udawanej pobożności. Wkrada się w łaski pana domu, który zaślepiony nie dostrzega, że oszust hojnie z tych łask korzysta. Oszustowi nie dowierzają dzieci oraz zięć co powoduje konflikt między nim, a Orgonem, który świecie wierzy w niewinność wprowadzonego do domu przybłędy. Tartufe chce uwieść żonę Orgona, ożenić się z córką, by zyskać majątek. Naiwny uczuciowy Orgon wprowadza Tartufa we wszystkie tajemnice rodzinne, a nawet powierza mu swój majątek. Oczy otwierają mu się dopiero wtedy, kiedy żona Elmira ukrywa go w pokoju, a Tartufa prowokuje by powtórzył wyznania miłosne. Jest już prawie za późno, rodzinie grozi utrata wszystkiego łącznie z domem, ale ratuje ich król, który odkrywa prawdę o rzekomym świętym człowieku, okazuje się, że jest od dawna poszukiwanym przestępcą z nie jednym grzechem na sumieniu. Świętoszek jest przestrogą przed bezgraniczną ufnością, nawet wobec osób, które z pozoru wydają się uosobieniem żarliwej wiary. Pod tą maską religijności, kryje się obłuda. Pisarz ukazuje ludzi naiwnych i łatwowiernych. Ponadczasowe wartości polega na tym, że jej aktualność jest nieprzemijająca. I dziś możemy zauważyć wśród nas ludzi, którzy udają pobożność aby coś zyskać np. dobre imię, zaufanie, a może nawet stanowisko. I ciągle jeszcze są naiwni, którzy dają się nabrać jak Orgon na postępowanie ludzi, którzy żyją z maską i udają tych, którymi nie są. Ciągle mamy do czynienia z ofiarami swojej naiwności, a cena bywa wysoka. Uwodzenie żony przyjaciela i wykorzystanie jego naiwności jest nadużyciem w dzisiejszych czasach.

Powiązane kategorie

» Molier

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Molier

Molier (fr. Molière), właściwie Jean Baptiste Poquelin (ur. 15 stycznia 1622 w Paryżu, zm. 17 lutego 1673 tamże), francuski komediopisarz, uważany za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury francuskiej, aktor, dyrektor teatru.

Molière wierzył w skuteczność nauczania ze sceny. Komedie jego odznaczają się niezwykłą różnorodnością i najwyższymi walorami artystycznymi. Uprawiał tzw. wielką komedię, widowiska farsowe, komedię heroiczną i komediobalet. Połączył w nich tradycję rodzimej farsy ludowej z elementami włoskiej commedia dell’arte i klasycznej sztuki komicznej (Arystofanes i Plaut). Prezentując galerię wiecznych typów ludzkich, dawał zarazem satyryczny obraz francuskiej obyczajowości XVII w. – ośmieszał salonową przesadę (Pocieszne wykwintnisie, wyst. 1659), niezrozumienie życia rodzinnego (Szkoła mężów, wyst. 1661, Szkoła żon, wyst. 1662), hipokryzję i zakłamanie dewotów (Świętoszek, wyst. 1664), wielkopańską pozę arystokratów (Don Juan, wyst. 1665), okrutną pogardę światowców wobec uczciwych i prostolinijnych (Mizantrop, wyst. 1666), manię gromadzenia bezużytecznych bogactw (Skąpiec, wyst. 1668). Molière przepoił swą twórczość głębokim humanizmem – mimo goryczy i pesymizmu wierzył w rozum ludzki i zdolność przezwyciężania zła oraz opowiadał się za wolnym i godziwym wyborem własnej drogi. Zmarł na scenie podczas wystawiania sztuki Chory z urojenia. Jego prochy spoczywają na cmentarzu Pere Lachaise w Paryżu.
Źródło: Wikipedia

» Strona główna: Molier

Szukaj

Rekomendacje

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: