Wpływ pieniądza na życie bohaterów literackich. Zanalizuj na wybranych przykladach.




Prezentacja maturalna na temat: Wpływ pieniądza na życie bohaterów literackich. Zanalizuj na wybranych przykladach.

Pieniądze

Pieniądze - Środek płatniczy, wymyś¬lony przez Fenicjan w miejsce handlu wymiennego. Od wieków pojawiały się w sztuce jako: zapłata, pokusa, siła obracająca tryby świata, przekleństwo czy błogosławieństwo. W większości przypadków twórcy zwracali uwagę na ich zdradliwy wpływ na człowieka i jego życie.

Biblia (NT) - 1) Przypowieść o zagu¬bionej i z trudem odnalezionej drachmie obrazuje sytuację grzesznika, który pobłądził, ale odnalazł drogę do Boga i z radością przyjmowany jest w niebie. 2) Przypowieść o talentach (minach) opowiada o trzech sługach, z których dwaj pod nieobecność pana w dwójnasób powiększyli jego majątek. Trzeci oddał mu jeden talent, czyli kwotę, jaką wcześniej otrzymał. Rozgniewany pan wypędził sługę, mówiąc; Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. 3) Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga. To słowa, które Chrystus wypowiada do arcykapłanów, kiedy zapytali go o kwestię podatku płaconego Rzymowi. Jezus spojrzał na monetę z podobizną cesarza i wyrzekł powyższe słowa. 4) Za zdradę Chrystusa otrzymał Judasz 30 srebrni¬ków, czyli ustaloną przez prawo cenę niewolnika. Według tradycji zdrajca odniósł kapłanom wszystkie monety, a potem powiesił się z rozpaczy.

Mitologia - Według wierzeń Greków, zmarły, by mógł przepłynąć Styks, mu¬siał opłacić przewoźnika Charona. Oplata za przejazd wynosiła jeden obol, którą to monetę wkładano w usta zmarłego. W rzeczywistości była to symboliczna kwota przypadająca zmarłemu w wyniku podziału jego majątku. Nie mogła ona dostać się komuś innemu, ponieważ zmarłych uważano za nieśmiertelnych.

J. da Yoragine "Legenda na dzień św.

Aleksego" - Zgodnie ze średniowiecz¬nym wzorcem osobowym ascety, Alek¬sy ofiarowuje zabrane z domu pieniądze biedakom. Dla siebie nie pozostawia nic; świadomie wybiera życie w skrajnym ubóstwie.

J. Kochanowski "O żywocie ludzkim (Fraszki to wszytko...)" - patrz: przemijanie.

J.Kochanowski "Pieśń V", Ks. II

(Pieśń o spustoszeniu Podola przez Ta¬tarów) - Słowa: Skujmy talerze na tale-ry, skujmy, A żolnierzowi pieniądze gotujmy! nawołują szlachtę polską do rezygnacji z części majątku na rzecz opłacenia wojska, które walczyłoby w obro¬nie granic Rzeczpospolitej. ,

Molier "Skąpiec" - Imię głównego bohatera, Harpagon, pochodzi od łacińs¬kiego słowa harpago, tzn. hak do chwytania, rabuś, łupieżca. Stało się ono z czasem synonimem skąpstwa. Ten dusigrosz i kutwa nie wahałby się doprowadzić do nieszczęścia własnej córki, próbuje wyłudzić lichwę od swego syna. Jedynym jego życiowym celem jest napełnianie szkatułki, droższej mu niż rodzina. Gromadzenie pieniędzy służy wyłącznie ich pomnożeniu, nie zaś wydawaniu. Nawet w momencie roz¬wiązania akcji, gdy wydawałoby się, że Harpagon zmienia się, nadal szuka on własnej szkatułki i obawia się utraty majątku.

Strony: 1 2 3 4

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Molier

Molier (fr. Molière), właściwie Jean Baptiste Poquelin (ur. 15 stycznia 1622 w Paryżu, zm. 17 lutego 1673 tamże), francuski komediopisarz, uważany za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury francuskiej, aktor, dyrektor teatru.

Molière wierzył w skuteczność nauczania ze sceny. Komedie jego odznaczają się niezwykłą różnorodnością i najwyższymi walorami artystycznymi. Uprawiał tzw. wielką komedię, widowiska farsowe, komedię heroiczną i komediobalet. Połączył w nich tradycję rodzimej farsy ludowej z elementami włoskiej commedia dell’arte i klasycznej sztuki komicznej (Arystofanes i Plaut). Prezentując galerię wiecznych typów ludzkich, dawał zarazem satyryczny obraz francuskiej obyczajowości XVII w. – ośmieszał salonową przesadę (Pocieszne wykwintnisie, wyst. 1659), niezrozumienie życia rodzinnego (Szkoła mężów, wyst. 1661, Szkoła żon, wyst. 1662), hipokryzję i zakłamanie dewotów (Świętoszek, wyst. 1664), wielkopańską pozę arystokratów (Don Juan, wyst. 1665), okrutną pogardę światowców wobec uczciwych i prostolinijnych (Mizantrop, wyst. 1666), manię gromadzenia bezużytecznych bogactw (Skąpiec, wyst. 1668). Molière przepoił swą twórczość głębokim humanizmem – mimo goryczy i pesymizmu wierzył w rozum ludzki i zdolność przezwyciężania zła oraz opowiadał się za wolnym i godziwym wyborem własnej drogi. Zmarł na scenie podczas wystawiania sztuki Chory z urojenia. Jego prochy spoczywają na cmentarzu Pere Lachaise w Paryżu.
Źródło: Wikipedia

» Strona główna: Molier

Szukaj

Rekomendacje

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: